„Willa Róż” wyróżniała się swoją architekturą: charakterystycznym dachem i wspaniałymi werandami. Szkoda, że przed rozbiórką nie została wykonana dokumentacja tego obiektu. Widok budynku pozostanie tylko na zdjęciach i rysunkach

Jadąc poszerzanym obecnie wiaduktem w kierunku Warszawy, nie sposób nie zauważyć po prawej stronie odnowionej willi przykrytej czerwoną blachodachówką z nowymi oknami dachowymi. To zabytkowy budynek, mający ponad osiemdziesiąt lat

Kilka lat temu, na posesji przy ulicy Reymonta 26, był nie tylko drewniany budynek mieszkalny, ale także młyn, a na podwórzu stała żelazna lokomobila napędzana transmisyjnymi pasami

Dziś już mało kto zna historię tamtych dni, choć miejsca, których ona dotyczy, są doskonale znane mieszkańcom Legionowa i okolicznych miejscowości. Jednym z nich jest leżący na granicy Jabłonny Buchnik. W końcu października 1944 okolice ronda, na którym obecnie łączy się obwodnica Jabłonny z ul. Modlińską, były miejscem zażartych walk  – tutaj ważyły się losy

O tym, że Jabłonna odegrała znaczącą rolę w historii światowego lotnictwa, dziś nie wie prawie nikt. W 1915 z polowego lotniska zlokalizowanego na polach pomiędzy wsią Jabłonna a późniejszym Legionowem operowały największe w tamtych czasach samoloty bombowe konstrukcji słynnego Igora Sikorskiego

O tym, iż nazwa Legionowo pochodzi od Legionów Józefa Piłsudskiego, wiedzą niemalże wszyscy mieszkańcy naszego miasta. O tym, że pierwsze Legionowo zostało zbudowane w 1915 r. na Wołyniu, pisaliśmy w TiO wielokrotnie. Jednak przed Świętem Niepodległości warto przypominać początki naszej miejscowości, tak bardzo powiązane z historią kraju

  Jesienno – zimowa przerwa w walkach na froncie w okolicach Legionowa została wykorzystana przez marynarzy Flotylli Dnieprzańskiej do dokonania niezbędnych napraw i remontów

Garnizon Legionowo w dniu 1 września tętnił tysięczną rzeszą żołnierzy, rezerwistów przybywających zgodnie z rozkazami mobilizacyjnymi do 1. dywizjonu pociągów pancernych, 2. batalionu mostów kolejowych , 2. batalionu balonowego

Za czas jakiś zniknie koleiny z legionowskich drewniaków. Często przechodziłem obok i nie wiedziałem, że w budynku już nikt nie mieszka. Kilka dni temu wykonane zostały wykonane zdjęcia tego obiektu – przez fotografa nazwanego ruiną. Będzie go można obejrzeć tylko na rysunkach i fotografiach. Tekst z archiwum To i Owo

Znakomita atmosferę tworzy nie tylko dobra książka, ale i miejsce, w którym możemy ją kupić – księgarnia w jednym z najstarszych domów w Legionowie. Oby to miejsce przetrwało jak najdłużej

Przed wojną nazwa Jabłonna miłośnikom chmielowego napoju kojarzyła się jednoznacznie – to właśnie w tym miejscu powstawały butelki, dzięki którym mogli spożywać swój ulubiony trunek. Przez prawie pół wieku Huta Jabłonna była jednym z największych producentów piwnych butelek

Po zdobyciu Serocka marynarze Flotylli Dnieprzańskiej nadal pozostali w rejonie walk, choć chwilowo zakres ich obowiązków uległ diametralnej zmianie. Rozszerzenie przyczółka i dalsze kontynuowanie pościgu za wycofującymi się Niemcami wymagało błyskawicznego przerzucenia na drugi brzeg Bugo – Narwi znaczących sił

To centralny punkt Przystanku, w zamierzeniach planistów jakby rynek tej części miasta. Dominującą tu, zachowaną do dziś kamienicę zaczęto budować – wedle relacji rodzinnych – w roku 1938. Dokończenie nastąpiło kilkanaście lat później

Dziś pierzeje legionowskiego Rynku tworzy zabudowa murowana. Opisywane przez nas drewniaki pozostaną jedynie na rysunkach i nielicznych fotografiach (tekst został opublikowany w To i Owo w 2008 r.)

Pisarz i poeta Wiktor Gomulicki w jednym ze opowiadań pt. „Chałat” zawarł wspomnienia ze swojego dzieciństwa, w tym podróż z Warszawy do Pułtuska. Jej trasa wiodła przez ziemie obecnego powiatu legionowskego. Natomiast przystankami były zajazdy w Jabłonnie, Zegrzu i Serocku

Nawet jeśli kowalstwo jest dziś fachem rzadko spotykanym to jednak wciąż niezwykłym i intrygującym. Z boskimi znamionami…